Philipp van Ekeren 2 minute read
January 6, 2018

kip

Kersthorrorverhaal

Ik beschouw mijzelf als een nette huisvader van een doorsnee gezinnetje. Bevreemd kijk ik nu om mij heen. Ik sta te midden van een zee bruine Barnevelders, op ooghoogte. Dat is even bijkomen. Zwak uitgedrukt.

Ik draai mijn hoofd naar beneden. In plaats van mijn vertrouwde voeten zie ik kippenpoten. Uh? Achter mij ontwaar ik een dieprode verendracht. Ben ik ook een kip? Als ik mijn armen probeer te bewegen hoor ik alleen maar gefladder van vleugels. Er is geen ontkomen aan als ik alleen maar tok tok kan uitbrengen. Opmerkelijk genoeg voel ik geen paniek. Ben alleen maar verbaasd dat ik geen haan ben. En die ongelooflijke herrie van het gekakel om mij heen. Maar verstaan doe ik het niet. Dat is dan toch weer jammer. Wat ook pech is dat mijn kinderwens om te kunnen vliegen ook in deze hoedanigheid niet opgaat als vogel. Ik kom niet verder dan een sprongetje met wat gewapper.

Als doorgewinterd pluimvee sprint ik naar het eind van de uitloop. Een flinke afrastering verspert mijn weg. Da’s balen. Pas dan bemerk ik dat een groep dames achter mij aan is gelopen als een kip zonder kop. Zelfs hier ben ik haantje de voorste. Weet al met al niet of ik tot de productgroep leg- of slachtkippen behoor. Eigenlijk wil ik dat helemaal niet weten. Ik moet hier weg.

Via een tractor die te dicht bij de afscheiding is geparkeerd haal ik net, met uiterste vleugelinspanning en een quasi aerodynamische houding de overkant. Pijlsnel sprint ik door het veld richting de struiken. Daar aangekomen moet ik even bijkomen en bedenk waar ik naar toe moet. Ik ben maar een gekleurde kip die alleen kan kakelen. Weet ook niet waar ik ben. Heb geen mobiel dus ook geen Google maps. Heeft trouwens ook weinig zin met vleugels en een snavel. Langzaam voel ik de angst opkomen in mijn droge kippennekkie. Dan een flinke klap tegen mijn kop.

“Hé ouwe zuiplap… wordt eens wakker” hoor ik mijn zoon brullen “we moeten aan tafel”. Ik schrik wakker en zie dat iedereen al klaar zit. Ook ik schuif snel aan. Mijn vrouw kijkt mij lachend aan en overhandigt het wildmes.

“Snij jij het vlees?” vraagt ze. Met enige twijfel steek ik het zachtjes in de kip in rode wijnsaus. Kippenvel krijg ik er van!