Philipp van Ekeren 3 minute read
May 31, 2017

Mijn jeugdavontuur als boek

Enthousiast was ik jaren geleden begonnen met het opschrijven van een jeugdavontuur voor mijn kinderen. Na vele versies kwam ik er achter dat ik zonder hulp niet veel verder zou komen. Hierdoor kwam ik terecht in een schrijfopleiding met lotgenoten. Er ging een wereld voor mij open. Elke oefening of studieboek prikkelde mijn begerigheid om de schrijfkwaliteit te verbeteren. Het werd mij duidelijk dat echt goed schrijven een ambacht is, verkregen door toewijding, schrijven en nog eens schrijven. Om daarna uiterst kritisch te leren schrappen en schaven tot de essentie overblijft. Dat klinkt nogal pathetisch maar dat is het absoluut niet. Het geeft mijn enorm veel plezier. En dat is mijn drijfveer. Tot slot deel ik mijn werk graag op internet.

Bewustwordingstraject

In 2012 heeft het NRC boven water gekregen dat zo’n 60.000 Nederlanders de ambitie hebben om schrijver te worden. Een respectabel aantal gezien ons kleine koninkrijk. In de tussenliggende jaren zal dit zeker niet minder zijn geworden. Van schrijfopleidingen, schrijfcoaches tot creatief schrijven op academisch niveau. Het internet staat er vol mee. Tekenen van een bloeiende bedrijfstak.

Als onderdeel van de opleiding heb ik een studiedag mogen meemaken. In een onbekend theatertje buiten Amsterdam werd ik ondergedompeld in lezingen en workshops over het wel en wee van het schrijverschap. Van een oprecht relaas van Nelleke Noordervliet over haar doorbraak als schrijver tot uiteenzettingen over redactie en promotie. Mede hierdoor vroeg ik mij af hoe belangrijk het voor mij is om door te breken als schrijver?

Boeiend

Ik zie mezelf niet als een man met bijzondere kwaliteiten. Ik ben geen man van aanzien, blink nergens in uit en ook een prijzenkast is thuis niet te vinden. Maar sinds mijn prille jeugd ben ik wel behept met een flinke dosis fantasie. Starend naar buiten legde op de lagere school mijn oplettendheid het af tegen mijn verbeelding. Een dagdromer ben ik altijd gebleven. Ik heb er eerst profijt van gehad bij het verzinnen van verhalen voor mijn kinderen. Nu kanaliseer ik mijn fantasie in mijn verhalen. Ik creëer mijn eigen universum, boetseer mijn hoofdrolspelers nauwgezet en dool rond in mijn eigen verhalen. Of ik daar een groot publiek mee kan aanspreken? Dat is niet belangrijk voor mij. Het gaat mij om de pret van het leren schrijven.

Consequentie

Met het doorbreken als schrijver houd ik mij helemaal niet bezig. Eerst leren schrijven en daarna zie ik wel verder. Misschien wel het boek over mijn jeugdavontuur in eigen beheer uitgeven zoals Paulien Cornelissen dat ook heeft gedaan? En mocht mijn verhaal interessant genoeg zijn voor een uitgever dan neem ik een voorbeeld aan hoe ‘Het geheime dagboek van Hendrik Groen’ is uitgegeven. Een enorme bestseller waarvan de schrijver nog steeds in de anonimiteit is gebleven. Echter, zover is het nog lang niet.

Dan maar niet per se het predicaat bekende schrijver voor mij. Ik houd me maar vast aan de Amerikaanse humorist George Adé die verkondigde: “Nadat zijn werk door verscheidene uitgevers was teruggestuurd, besloot hij voor het nageslacht te schrijven." Want daar is het voor mij allemaal mee begonnen: een jeugdavontuur.